“บางทีการมีชีวิตอยู่ก็คือการที่เรารู้สึกว่าเราเชื่อมโยงกับใครสักคนอย่างหมดหัวใจ เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว”

กรกฎาคม 6, 2007

ทำไมไม่มีความสุข ?

พี่คนหนึ่งบอกว่า
“คนที่คิดว่าตัวเองไม่มีความสุขจริงๆแล้วเป็นคนที่มีความสุขอยู่แล้ว เพราะว่าคนที่ไม่มีความสุขเค้าไม่ได้คิดว่าตัวเองไม่มีความสุข “

เราแค่หยิบยืมอารมณ์มันมา สนุกๆ เท่านั้นเอง

ไม่รู้มันเป็นอะไร อารมณ์แบบนี้ แต่เป็นบ่อยๆ

หรือเป็นเพราะว่าเราอยู่ในช่วงเปลี่ยนแปลงของชีวิต (แต่ทุกคนก็เปลี่ยนแปลงกันตลอดอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ?)

หรือเราเป็นผลผลิตของสังคมสมัยใหม่ของเมืองไทย ที่ความเหงาเข้ามากัดกินเมื่อไม่รู้จะนิยามตัวเองยังไง เมื่อเราถามว่า

“เราเป็นใคร”

“เราอยู่ไปทำไมนะ”

มันไม่มีเสียงตะโกนตอบกลับมา ให้เรารู้สึกว่าเรามีคุณค่าบ้างเลย

เราคิดว่าบางทีเราอาจคิดถึงแฟนที่อยู่เมืองนอก
อยากอยู่กับเธอ อยากจับมือ โอบกอดกันและกัน
ให้ชีวิตได้รับรู้ถึงคุณค่าของการอยู่

บางทีเราอาจจะแค่เหงา บางทีเราอาจจะแค่คิดถึงเธอ
เราคิดว่า บางที ในชีวิตของเรา
ในโลกทีมันแสนโกลาหล และ พร่ามัว เศร้าหมองใบนี้

การได้รู้สึกว่าเราเชื่อมโยงกับใครสักคนอย่างหมดหัวใจ
มันอาจเพียงพอแล้วต่อคุณค่าของการมีชีวิตอยู่

ดำเนินชีวิตต่อไปเพื่อดูให้ความฝันของเราสองคนเป็นจริงนะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: